سانی خواننده گروهی است که سعی دارد در صحنه موسیقی برلین شرقی جایگاهی برای خود دست و پا کند. آن‌ها به طور منظم در شهرهای کوچک اجرا می‌کنند، اما سانی نسبت به مخاطبان و به طور کلی زندگی‌اش احساس بیگانگی می‌کند. او رابطه‌ای را با رالف آغاز می‌کند؛ ساکسیفونیست آماتور و فیلسوف‌مشربی که ترانه‌ای بسیار شخصی برای او می‌نویسد، اما وسواس رالف به مرگ و سبک زندگی خیانت‌کارانه‌اش برای سانی قابل تحمل نیست. سانی پس از درگیری با یکی از اعضای گروه که او را آزار می‌داد و تندی با یک مجری، از گروه اخراج می‌شود. او که حالا تنها مانده، تلاش می‌کند تا دوباره کنترل زندگی‌اش را به دست بگیرد.

کمل، مجسمه‌سازی با روحیه‌ای آشفته، در آستانه چهل سالگی خود به این فکر فرو می‌رود که آیا تا به حال اثر واقعاً مهم و ماندگاری خلق کرده است یا خیر.

ریتا پس از یک فروپاشی عصبی، در سال ۱۹۶۱ به روستای دوران کودکی‌اش بازمی‌گردد. او در حین بهبودی، دو سال گذشته را به یاد می‌آورد: عشقش به مانفرد که یک شیمی‌دان و ده سال از او بزرگ‌تر بود؛ اینکه چگونه اشتیاق مانفرد برای فرآیند شیمیایی جدیدش با مخالفت مقامات به ناامیدی تلخی تبدیل شد؛ و اینکه او چگونه چند هفته پیش از ساخت دیوار برلین به برلین غربی گریخت و امیدوار بود که ریتا نیز به دنبالش برود.

داستانی سوسیالیستی از «اتم برای صلح» و کار اجباری در یک معدن اورانیوم در آلمان شرقی تحت کنترل اتحاد جماهیر شوروی.